یادی از رونق بازار مسگرهای جهرم
دسته بندی : یادی از رونق بازار مسگرهای جهرم
تا همین چند سال پیش، صدای چكش هایی كه در بازار مسگرهای جهرم بر سر ظرف
های دست ساز آنان فرود می آمد، از فاصله های دور قابل شنیدن بود و از گرمی بازار
حكایت می كرد، اما امروزه پیرمردانی كه یادگاران بازار مسگران هستند، دیگر مس را
رها كرده و به سراغ ظرف های روی و معدنی رفته اند و فقط یك نفر از این۶۰ ، ۷۰ نفر
در بازار مسگرها هنوز از این كار دست نكشیده است.
مسگرها در جهرم از محله كلوان بوده اند كه این شغل را بیش تر از پدر به ارث می بردند و درآمد اقتصادی آنها از این حرفه است.
امان الله شعبانی - تنها مسگر جهرمی حال حاضر - می گوید: از سنین كودكی با پدر خود محمداسماعیل شعبانی كه از اولین مس سازان جهرم بوده، با این شغل آشنا شدم و تا الان ظرف های مسی می سازم.
وی می افزاید: بازار كهنه مسگری و آهنگری در جهرم كه ۷۰-۶۰ سال قدمت دارد، از كوچه دلال ها تا حمام بازار، امتداد داشت كه تعداد آنها به ۸۰-۷۰ مغازه می رسید. ماده اولیه را از تهران با ماشین های قدیمی به جهرم می آوردند و در آن زمان، یك كارخانه مس كوچك هم در شیراز دایر بود.
او می گوید:در دهه های اخیر با روی كار آمدن ظرف های روی (روحی)، تفلون و بی توجهی به این حرفه، ظرف های مسی بی رونق شدند و با توجه به این كه خواستار زیاد نداشتند، شاغلان در این حرفه، كار خود را رها كرده و به شغل های دیگری روی آوردند.
ظرف های مسی در سالیان دور، هم به عنوان جهیزیه برای عروس ها خریداری می شدند و واقعاً از نظر ضخامت و استفاده كردن در طبخ غذا مورد استفاده بودند كه در حال حاضر فقط برای شیرینی پزی و بعضی از آشپزی های سنتی و سنگین و پاتیل از این دیگ ها استفاده می شود.
طعم غذای پخته شده در این ظرف ها خوشمزه است، اما دیگر از آنها استفاده ای نمی شود؛ شاید دلیل آن، یكی گرانی مس است و دیگر این كه مردم به دنبال زندگی مجلل رفته و از حالت سنتی خارج شده و ظرف های مسی جایگاهی ندارند.
مسگرها در جهرم از محله كلوان بوده اند كه این شغل را بیش تر از پدر به ارث می بردند و درآمد اقتصادی آنها از این حرفه است.
امان الله شعبانی - تنها مسگر جهرمی حال حاضر - می گوید: از سنین كودكی با پدر خود محمداسماعیل شعبانی كه از اولین مس سازان جهرم بوده، با این شغل آشنا شدم و تا الان ظرف های مسی می سازم.
وی می افزاید: بازار كهنه مسگری و آهنگری در جهرم كه ۷۰-۶۰ سال قدمت دارد، از كوچه دلال ها تا حمام بازار، امتداد داشت كه تعداد آنها به ۸۰-۷۰ مغازه می رسید. ماده اولیه را از تهران با ماشین های قدیمی به جهرم می آوردند و در آن زمان، یك كارخانه مس كوچك هم در شیراز دایر بود.
او می گوید:در دهه های اخیر با روی كار آمدن ظرف های روی (روحی)، تفلون و بی توجهی به این حرفه، ظرف های مسی بی رونق شدند و با توجه به این كه خواستار زیاد نداشتند، شاغلان در این حرفه، كار خود را رها كرده و به شغل های دیگری روی آوردند.
ظرف های مسی در سالیان دور، هم به عنوان جهیزیه برای عروس ها خریداری می شدند و واقعاً از نظر ضخامت و استفاده كردن در طبخ غذا مورد استفاده بودند كه در حال حاضر فقط برای شیرینی پزی و بعضی از آشپزی های سنتی و سنگین و پاتیل از این دیگ ها استفاده می شود.
طعم غذای پخته شده در این ظرف ها خوشمزه است، اما دیگر از آنها استفاده ای نمی شود؛ شاید دلیل آن، یكی گرانی مس است و دیگر این كه مردم به دنبال زندگی مجلل رفته و از حالت سنتی خارج شده و ظرف های مسی جایگاهی ندارند.
منبع:www.jahromi2jahrom.blogfa.com
نویسنده: صاحب وبلاگ (javadzj) |
یکشنبه ۱۳۸۹/۰۵/۲۴ - 8:38 PM
